Antwoord

Tot wat de islamitische shari’ah bevestigt, behoort het verbinden en koppelen van de getuigenis van de eenheid van Allah en de getuigenis van de roeping en boodschap van de profeet Muhammad ﷺ. Voorbeelden van deze koppeling zijn te vinden in de adhan voor het gebed en in de iqaamah ervoor. Daarnaast leert de Profeet ﷺ in een hadith:

“De islam is gebouwd op vijf pijlers: het getuigen dat er geen god is behalve Allah, en dat Muhammad de Boodschapper van Allah is …”

Hadith

Dit geeft weer wat een mukallaf (iemand die juridisch handelingsbekwaam is, verantwoordelijk is voor zijn daden en verplicht is de verplichte daden te verrichten; wat in de islamitische wetgeving, de shari’ah, begint bij de puberteit) verplicht is te geloven. Het moet samen begrepen worden, en het wordt samen uitgesproken als een geloofsgetuigenis. Wat betreft het in elkaar verweven opschrijven ervan: hierover is niets overgeleverd, noch in het Boek van Allah, noch in de Sunnah van de Profeet ﷺ. Daarom schuilt hierin een groot gevaar. Het lijkt namelijk op de valse leerstelling in het christelijke geloof van de drie-eenheid, en het idee dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest één godheid zijn. Verder kan het worden opgevat als een symbool dat de valse overtuiging van wahdat al-wujood (de eenheid van het bestaan) vertegenwoordigt. Bovendien kan het gebruikt worden ter ondersteuning van extremisme ten aanzien van de Profeet ﷺ en hem samen met Allah te aanbidden.

Daarom moet het op deze manier schrijven van de Naam van Allah (de Verhevene) met de naam van Zijn profeet Muhammad ﷺ — dat wil zeggen: de letters van hun namen in elkaar verweven en de letters van elk van beide namen met die van de ander laten kruisen — worden tegengegaan. Het is zelfs niet toegestaan om (Allah – Muhammad) op de deur van de masjid te schrijven, noch op andere plaatsen, vanwege de verwarring, misrepresentatie en ernstige bezwaren die hierboven zijn genoemd en waarvoor is gewaarschuwd.