Antwoord

Als iemand een huwelijksaanzoek heeft gedaan aan een vrouw, is het voor niemand anders toegestaan om haar ook een aanzoek te doen, vanwege de hadith van Ibn ‘Umar (moge Allah tevreden met hem zijn), waarin staat dat de Profeet ﷺ zei: “Geen man mag een huwelijksaanzoek doen bovenop het aanzoek van zijn broeder, totdat de eerste het opgeeft of hem toestemming geeft.” (Overgeleverd door al-Boekhaari, 4746).

Hieronder volgen citaten uit het commentaar van Ibn Hajar, die de kwestie verder verduidelijken:

De meerderheid van de geleerden zei: dit komt neer op een verbod… De Shaafi‘ieten en Hanbali’s zeiden: het is verboden wanneer de vrouw aan wie het aanzoek is gedaan, of haar aangewezen wali (voogd), heeft aangegeven dat zij het aanbod accepteert; maar als zij heeft aangegeven dat zij dit aanbod afwijst, dan is het niet verboden. Als de tweede man de situatie niet kent, dan is het voor hem toegestaan om een aanzoek te doen, omdat het basisprincipe is dat het doen van een huwelijksaanzoek iets toegestaans is… Als de vrouw nog geen antwoord heeft gegeven, op welke manier dan ook, dan is het toegestaan. Al-Tirmidhi heeft van al-Shaafi‘i overgeleverd dat de betekenis van de hadith is: als een man een vrouw ten huwelijk vraagt en zij hem bevalt en accepteert, dan mag niemand anders haar daarna een aanzoek doen; maar als hij (de tweede man) niet weet dat zij dat aanzoek goed vond en accepteerde, dan is er niets mis met het feit dat hij haar een aanzoek doet. Het bewijs hiervoor is het verhaal van Faatimah bint Qays, die (de Profeet ﷺ) niet vertelde dat zij het aanzoek van één (van twee mannen die haar een aanzoek hadden gedaan) had geaccepteerd. Als zij het hem had verteld, zou hij haar niet hebben geadviseerd om met iemand anders te trouwen dan degene die zij had gekozen. Als er geen woord van acceptatie of afwijzing van de vrouw is, zeggen sommige Shaafi‘ieten dat het zeker toegestaan is… Al-Shaafi‘i zei dat in het geval van een maagd haar zwijgen duidt op haar acceptatie van een huwelijkskandidaat.

De hadith is ook uitgelegd als: als de eerste man die een aanzoek deed toestemming geeft aan de tweede, dan is het voor hem niet langer verboden om een aanzoek te doen. … Er is overgeleverd van Ibn al-Qaasim, de metgezel van Maalik, dat als de eerste huwelijkskandidaat immoreel is, een kuise man het toegestaan is om een aanzoek te doen bovenop zijn aanzoek. Ibn al-‘Arabi zei dat dit correct was… Dit is van toepassing als de vrouw kuis is, omdat een immorele man niet passend (kufu’) voor haar zou zijn, en zijn aanzoek dan is alsof er helemaal geen aanzoek is.

De uitdrukking “totdat hij met haar trouwt” betekent: totdat de eerste huwelijkskandidaat daadwerkelijk met haar is getrouwd, zodat iedereen zal beseffen dat het geen zin meer heeft om nog een aanzoek te doen; en “of het opgeeft” betekent dat de eerste huwelijkskandidaat besluit niet door te gaan, in welk geval het voor de tweede toegestaan is om zijn aanzoek te doen.

* Let op: deze woorden komen voor in een andere overleveringsvariant (riwaayah)…