Antwoord

Wat de vijf dagelijkse gebeden betreft: de voorkeursopvatting is dat het herhalen of compenseren (wat in het Arabisch bekendstaat als qadha) niet verplicht is, omdat het gebed verplicht is op een specifieke tijd, en zodra die tijd is verstreken, is er geen manier om het alsnog te verrichten. Men dient echter Allah om vergeving te vragen en zoveel mogelijk nawafil (vrijwillige gebeden) te verrichten.

Wat het vasten betreft: ja; als iemand moslim was op het moment dat het vasten verplicht werd en hij niet vastte, dan is het verrichten ervan vereist, samen met het voeden van een arme moslim voor elke vastendag die in voorgaande jaren niet is nagekomen. Wat vereist is, is altijd een dag voor een dag—niet meer en niet minder.

Voorbeeld 1: Iemand vastte drie dagen van Ramadan niet in het jaar 1400 H., en vijf dagen van Ramadan niet in het jaar 1401 H., allemaal uit nalatigheid. Hij moet nu acht dagen vasten en acht arme moslims voeden als compensatie.

Voorbeeld 2: Een meisje bereikte de puberteit in Ramadan van het jaar 1400 H., maar uit schaamte en bescheidenheid vertelde zij niemand over haar menstruatie en bleef zij juist vasten, bijvoorbeeld acht dagen van haar menstruatieperiode. Daarna toonde zij berouw. Dan zou zij verplicht zijn acht dagen vasten opnieuw te doen.

Er kan hier ook op gewezen worden dat dit het overheersende standpunt is. Een minderheidsopvatting is dat de regelgeving voor het vasten hetzelfde is als die voor de gebeden, d.w.z. dat er geen qadha (inhalen) is voor het vasten in het geval van iemand die niet vastte en geen geldige reden had om niet te vasten.

Wat betreft degene die de verplichte zakah niet heeft gegeven: het is noodzakelijk dat degene die berouw toont deze betaalt voor alle voorgaande jaren waarin zij niet is betaald, want het is, vanuit één invalshoek, het recht van Allah, terwijl het vanuit een andere invalshoek het recht van de armen is. (Zie Madarij Al-Salikin voor verdere details).

En Allah weet het het beste.