Antwoord

Het verrichten van de rituelen van de Hadj heeft vele deugden en er schuilt veel wijsheid achter. Degene die in staat wordt gesteld om deze te begrijpen en ze te verrichten, wordt gezegend met veel goeds. We zullen hier proberen er zoveel mogelijk op te sommen.

1- Het reizen voor de Hadj om de rituelen te verrichten; zijn reis herinnert hem aan zijn reis naar Allah en het Hiernamaals. Wanneer hij reist, laat hij zijn geliefden, familie, kinderen en vaderland achter, en de reis naar het Hiernamaals is ook zo.

2- Degene die deze reis onderneemt, neemt voorzieningen mee die hem helpen het heilige land te bereiken, en dit herinnert hem eraan dat hij voor de reis naar zijn Heer ook voorzieningen bij zich moet hebben die hem helpen veilig aan te komen. Hierover zegt Allah (ﷻ) (interpretatie van de betekenis): “En neem een voorziening (met jullie) voor de reis, maar de beste voorziening is At-Taqwa (godsvrucht, rechtschapenheid)” [al-Baqarah 2:197].

3- Zoals reizen een soort kwelling is, zo is de reis naar het Hiernamaals dat ook, en vele malen zwaarder. Voor een mens liggen de doodsstrijd, de dood zelf, het graf, de verzameling, de afrekening, het wegen op de Weegschaal, en as-Siraat (een brug over de Hel waarover iedereen moet passeren), en daarna het Paradijs of de Hel. De gezegende is degene die Allah redt.

4- Wanneer de pelgrim de ihraam-kleding draagt (twee stukken ongenaaide witte stof), herinnert dit hem aan de lijkwade waarin hij gewikkeld zal worden. Dit motiveert hem om zonden op te geven. Zoals hij zijn kleding aflegt, zo moet hij ook zijn zonden afleggen; en zoals hij twee schone witte gewaden aantrekt, zo moeten ook zijn hart en ledematen schoon en onbevlekt van zonde zijn.

5- Wanneer hij bij de meeqaat (het punt waar pelgrims in ihraam treden) zegt: “Labbayk Allahumma labbaayk (Hier ben ik tot Uw dienst, o Allah)”, wat betekent dat hij zijn Heer heeft beantwoord, verheven is Hij, hoe kan hij dan in een toestand van zonde blijven zonder tegen zijn Heer te zeggen: “Labbayk Allahumma labbaayk (Hier ben ik tot Uw dienst, o Allah)”, in de betekenis: ik heb gehoor gegeven aan Uw verbod daarop. Dit is het moment om zonden op te geven.

6- Wanneer hij de zaken opgeeft die verboden zijn in ihraam, en zich bezighoudt met de talbiyah en dhikr (het gedenken van Allah), toont dit de toestand waarin de moslim altijd zou moeten verkeren. Dit is een middel om zichzelf te trainen en te disciplineren, omdat hij zichzelf disciplineert door iets op te geven dat in de basis toegestaan is, maar dat Allah hem in deze situatie verboden heeft. Hoe kan hij dan de heilige grenzen overtreden die Allah voor alle tijden en plaatsen heeft vastgesteld?

7- Wanneer hij het Heilige Huis van Allah binnengaat, dat Allah tot een plaats van veiligheid voor de mensheid heeft gemaakt, herinnert dit hem aan veiligheid op de Dag der Opstanding, en dat niemand die kan bereiken zonder inspanning en streven. De grootste bron van veiligheid op de Dag der Opstanding is Tawheed (het geloof in de Eenheid van Allah) en het vermijden van shirk (het toekennen van deelgenoten aan Allah). Hierover zegt Allah (ﷻ) (interpretatie van de betekenis): “Zij die geloven (in de Eenheid van Allah en niemand aanbidden behalve Hem alleen) en hun geloof niet vermengen met Zulm (onrecht, d.w.z. door anderen naast Allah te aanbidden), voor hen is er veiligheid en zij zijn de rechtgeleiden” [al-An’aam 6:82].

Wanneer hij de Zwarte Steen kust, wat het eerste ritueel is dat hij verricht, traint dit de bezoeker om de Sunnah (de weg van de Profeet ﷺ) te vereren, en om de wet van Allah niet te overtreden op basis van zijn gebrekkige redenering. Hij weet dat wat Allah voor de mensheid heeft voorgeschreven wijs en goed is, en hij traint zichzelf om zich volledig te onderwerpen aan zijn Heer, verheven is Hij. Daarover zei ‘Umar (moge Allah tevreden met hem zijn), nadat hij de Zwarte Steen had gekust: “Ik weet dat jij slechts een steen bent en dat jij geen schade kunt toebrengen en geen voordeel kunt brengen. Als ik de Profeet ﷺ jou niet had zien kussen, dan zou ik jou niet hebben gekust.” Overgeleverd door al-Bukhaari (1520) en Muslim (1720).

8- Wanneer hij de Ka’bah omloopt (tawaaf), herinnert dit hem aan zijn vader Ibraaheem ﷺ, en hoe hij de Ka’bah bouwde als een plaats van veiligheid voor de mensheid en hen opriep om op bedevaart naar dit Huis te komen. Daarna kwam onze Profeet Muhammad ﷺ die de mensen ook opriep om naar dit Huis te komen. Moesa en ‘Eesa ﷺ kwamen ook op bedevaart naar dit Huis, dat daarom een symbool is van deze Profeten. Hoe zou het anders kunnen, terwijl Allah Ibraaheem ﷺ opdroeg het te bouwen en het te vereren?

9- Wanneer hij het water van Zamzam drinkt, herinnert dit hem aan de zegen die Allah aan de mensen heeft geschonken in dit gezegende water, waaruit miljoenen mensen gedurende vele eeuwen hebben gedronken, en toch is het niet opgedroogd. Hij wordt aangemoedigd om du’aa’ (smeekbede) te verrichten bij het drinken ervan, omdat de Profeet ﷺ zei: “Het water van Zamzam is voor datgene waarvoor het gedronken wordt.” Overgeleverd door Ibn Maajah (3062) en Ahmad (14435). Het is een hasan hadieth, en zo geclassificeerd door Ibn al-Qayyim (moge Allah hem genadig zijn) in Zaad al-Ma’aad (4/320).

10- De saa’i (het lopen) tussen as-Safa en al-Marwa herinnert hem aan de grote beproeving die onze moeder Haajar doormaakte, en hoe zij tussen as-Safa en al-Marwa liep op zoek naar iemand die haar zou redden uit de moeilijkheid waarin zij zich bevond, en vooral naar water voor haar jonge zoon Ismaa’eel. Deze vrouw droeg deze beproeving met geduld en wendde zich tot haar Heer. In haar hebben wij een goed voorbeeld, want wanneer een man het streven en geduld van deze vrouw herinnert, lijken zijn problemen minder belangrijk; en wanneer een vrouw iemand van haar eigen geslacht herinnert, wordt haar beproeving gemakkelijker te dragen.

11- Het staan in ‘Arafah herinnert de pelgrim aan de grote verzameling van de mensheid op de Dag van de Verzameling. Als de pelgrim uitputting lijdt door het samendringen van duizenden mensen, hoe zal het dan zijn wanneer de hele mensheid verzameld wordt, blootsvoets, naakt en onbesneden?

12- Zoals we zeiden met betrekking tot het kussen van de Zwarte Steen, zo ook bij het stenigen van de Jamaraat (stenen pilaren die de duivel vertegenwoordigen): de moslim traint zichzelf om gehoorzaam te zijn en het voorbeeld van de Profeet ﷺ te volgen. Zo toont hij zuivere onderwerping aan Allah.

13- Wanneer hij het offer brengt, herinnert dit hem aan de belangrijke gebeurtenis toen onze vader Ibraaheem zich onderwierp aan Allah’s bevel om zijn enige zoon Ismaa’eel te offeren, en dat er geen ruimte is voor medelijden dat ingaat tegen de geboden en verboden van Allah. Het leert hem ook om te reageren op het bevel van Allah, zoals Ismaa’eel zei: “ ‘O mijn vader! Doe wat jou bevolen is; in shaa’ Allah (als Allah het wil) zul je mij vinden onder As‑Saabiroon (de geduldigen)’” [al-Saffaat 37:102].

14- Wanneer hij uit ihraam treedt en datgene wat Allah hem tijdens ihraam verboden had weer toegestaan wordt, traint dit hem in geduld en leert het hem dat met moeilijkheid gemak komt, en dat de uitkomst voor degene die reageert op het bevel van Allah vreugde en geluk is. Deze vreugde kan alleen gevoeld worden door degene die de zoetheid van gehoorzaamheid proeft, zoals de vreugde die de vastende voelt wanneer hij zijn vasten verbreekt, of diegene die de nacht in gebed doorbrengt nadat hij gebeden heeft.

15- Wanneer hij de rituelen van de Hadj heeft voltooid en ze heeft verricht zoals Allah het heeft voorgeschreven en zoals Hij het liefheeft, en hij zijn rituelen heeft afgerond, heeft hij de hoop dat zijn Heer hem al zijn zonden zal vergeven, zoals de Profeet ﷺ beloofde toen hij zei: “Wie naar dit Huis komt en geen obscene taal uit en geen slechte daad verricht, zal terugkeren zoals zijn moeder hem baarde.” Overgeleverd door al-Bukhaari (1449) en Muslim (1350). Dit motiveert hem om een nieuw hoofdstuk in zijn leven te beginnen, vrij van zonde.

16- Wanneer hij terugkeert naar zijn vrouw en kinderen, herinnert de vreugde van het weerzien hem aan de grotere vreugde die hij zal voelen wanneer hij hen ontmoet in het Paradijs van Allah, verheven is Hij. Dit herinnert hem eraan dat het ware verlies het verlies is van zichzelf en zijn familie op de Dag der Opstanding, zoals Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis): “Zeg (O Muhammad): De verliezers zijn degenen die zichzelf en hun families zullen verliezen op de Dag der Opstanding. Voorwaar, dat is een duidelijk verlies!” [al-Zumar 39:15].

Dit is wat wij konden vermelden.

En Allah weet het het beste.