Antwoord

Elke daad van aanbidding moet gebaseerd zijn op bewijs (daleel) uit de Koran of de authentieke Sunnah. Een van de principes van deze religie is dat Allah (ﷻ) niet aanbeden kan worden behalve op de manieren die Hij heeft voorgeschreven, en dat Hij niet aanbeden kan worden op vernieuwde manieren (bid‘ah). De Profeet ﷺ zei: “Wie iets vernieuwt in deze zaak van ons (d.w.z. de islam) dat er geen deel van uitmaakt, zal het verworpen worden”, d.w.z. zijn daad zal door Allah (ﷻ) niet aanvaard worden. Er is geen bewijs in de Koran of de Sunnah voor het afsluiten van du‘aa’s met al-Faatihah. Evenzo is er geen bewijs voor het blazen op de vingers en daarna met die vingers over de ogen wrijven na het doen van du‘aa’.

Al-Shuqayri (moge Allah hem genadig zijn) noemde de bid‘ah van het kussen van de duimnagels en daarmee over de ogen wrijven na het doen van du‘aa’ na het gebed, of het samenbrengen van de vingertoppen en die tegen de ogen aanraken na het gebed, en daarbij bepaalde dingen reciteren; hij zei dat dit dwaze innovaties zijn.

(Al-Sunan wal-Mubtada‘aat, p. 71).

Wat betreft het kussen van de Mus-haf (een exemplaar van de Arabische tekst van de Koran): de Permanente Commissie voor Fatawa (al-Lajnah al-Daa’imah lil-Iftaa) beantwoordde een vraag hierover met de volgende fatwa: “Wij kennen geen basis voor het kussen van de Koran.” In een ander antwoord op een soortgelijke vraag zeiden zij: “Wij kennen geen bewijs dat het kussen van de Koran voorschrijft, die is neergezonden om gereciteerd, gerespecteerd, begrepen en nageleefd te worden.” (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, nr. 4172)

In Al-Aadaab al-Shar‘iyyah (2/273, editie Al-Risaalah) zegt Ibn Muflih:

“Er werd overgeleverd dat hij (Imaam Ahmad) hierover geen oordeel gaf (het kussen van de Koran) en het tegen het voorhoofd en de ogen aanraken.”

Al-Aadaab al-Shar‘iyyah (2/273)

Al-Qaadi zei in al-Jaami‘ al-Kabeer: Hij gaf daarover geen oordeel, hoewel het een element van respect en eerbied bevat, omdat bij daden die bedoeld zijn om dichter bij Allah (ﷻ) te komen, als er geen vergelijkbaar precedent in de Sunnah is, het beter is om het niet te doen. Herinner je je niet dat toen ‘Umar de Zwarte Steen zag, hij zei: “Jij kunt geen schade toebrengen en geen voordeel brengen. Als het niet was dat ik de Boodschapper van Allah ﷺ jou had zien kussen, dan zou ik jou niet kussen.”

(Overgeleverd door al-Bukhaari, 1597; Muslim, 1270).

Wat betreft het heen en weer wiegen bij het reciteren van de Koran of tijdens het bidden: dit is een gewoonte van de Joden in hun aanbidding, dus de moslim dient dit niet opzettelijk te doen.

(Zie Bida‘ al-Qurra’ van Bakr Abu Zayd, p. 57). Een van de manieren van wijsheid (hikmah) in da‘wah en het bestrijden van het verwerpelijke, waar je in je vraag naar verwijst, is om mensen te vragen naar het bewijs voor wat zij doen, omdat het niet toegestaan is om te aanbidden op manieren waarvoor geen bewijs is, zoals wij hierboven hebben aangegeven. De bewijslast rust op degene die de daad verricht, niet op degene die hem wil corrigeren. Moge Allah (ﷻ) ons en jou de kracht geven om het goede te doen. Moge Allah (ﷻ) onze Profeet Mohammed zegenen.