Antwoord

Allah (ﷻ) zegt: “Als een van jullie vrouwen zich schuldig maakt aan ontucht, neem dan tegen hen het bewijs van vier (betrouwbare) getuigen uit jullie midden; en als zij getuigen, sluit hen dan op in huizen totdat de dood hen wegneemt, of totdat Allah voor hen een (andere) weg bepaalt.” [an-Nisaa’ 4:15]

Ibn Kathier, moge Allah hem genadig zijn, zei in zijn Tafsier (uitleg) van deze aayah:

“Aan het begin van de islam was de regelgeving betreffende een vrouw van wie bewezen was dat zij overspel had gepleegd, dat zij in een huis vastgehouden moest worden en niet naar buiten mocht komen totdat zij stierf. Dus de uitdrukking ‘Als een van jullie vrouwen zich schuldig maakt aan ontucht’ verwijst naar overspel. ‘Neem dan tegen hen het bewijs van vier (betrouwbare) getuigen uit jullie midden; en als zij getuigen, sluit hen dan op in huizen totdat de dood hen wegneemt, of totdat Allah voor hen een (andere) weg bepaalt’ — de ‘andere weg’ die Allah voor hen maakte was de opheffing (abrogatie) hiervan. Ibn ‘Abbaas (رضي الله عنه) zei: ‘Dit was de regelgeving totdat Allah Soerah an-Noer openbaarde; toen werd deze bestraffing opgeheven en vervangen door geseling of steniging.’ Iets soortgelijks is overgeleverd van ‘Ikrimah, Sa‘ied ibn Jubayr, al-Hasan, ‘Ataa’ al-Khuraasaani, Aboe Saalih, Qataadah, Zayd ibn Aslam en ad-Dahhaak, waarin staat dat dit is opgeheven; en hierover is overeenstemming. Imaam Ahmad zei: ‘Mohammad ibn Ja‘far vertelde ons dat Sa‘ied ons vertelde, van Qataadah, van al-Hasan, van Hattaan ibn ‘Abdullah ar-Raqaashi, van ‘Ubaadah ibn as-Saamit, die zei: Telkens wanneer de wahy (openbaring) neerdaalde op de Boodschapper van Allah ﷺ, had dat invloed op hem; de spanning was zichtbaar op hem en zijn gezicht veranderde. Op een dag zond Allah een openbaring naar hem, en toen het voorbij was, zei hij: “Luister naar mij: Allah heeft voor hen een andere weg gemaakt. (Wanneer) een getrouwde man (overspel pleegt) met een getrouwde vrouw, en een ongetrouwde man met een ongetrouwde vrouw, dan is in het geval van getrouwden (de straf) honderd zweepslagen en daarna steniging (tot de dood), en in het geval van ongetrouwden (de straf) honderd zweepslagen en verbanning voor één jaar.”’ Dit is overgeleverd door Muslim en andere overleveraars van de Sunan via Qataadah van al-Hasan van al-Hattaan van ‘Ubaadah ibn as-Saamit van de Profeet ﷺ met de bewoording: ‘Neem (onderricht) van mij, neem (onderricht) van mij. Allah heeft voor die (vrouwen) een andere weg gemaakt. Wanneer een ongetrouwde man overspel pleegt met een ongetrouwde vrouw, (dan krijgen zij) honderd zweepslagen en verbanning voor één jaar. In het geval van een getrouwde man die overspel pleegt met een getrouwde vrouw, krijgen zij honderd zweepslagen en worden zij gestenigd tot de dood.’ At-Tirmidhi zei: Dit is een sahieh hasan hadieth.”

Ibn Kathier, Tafsier

Al-Qurtubi, moge Allah hem genadig zijn, zei in zijn tafsier van deze aayah:

“Dit [opsluiten] was de eerste bestraffing voor overspel, aan het begin van de islam. Ibn ‘Abbaas en al-Hasan zeiden; Ibn Zayd voegde toe: Zij zouden niet mogen trouwen totdat zij stierven, als bestraffing voor hen wanneer zij vroegen om met iemand anders te trouwen. Deze regelgeving gold een tijdlang, daarna zei de Profeet ﷺ — volgens de hadieth overgeleverd door ‘Ubaadah ibn as-Saamit: ‘Neem (onderricht) van mij, neem (onderricht) van mij. Allah heeft voor die (vrouwen) een andere weg gemaakt. Wanneer een ongetrouwde man overspel pleegt met een ongetrouwde vrouw, (dan krijgen zij) honderd zweepslagen en verbanning voor één jaar. In het geval van een getrouwde man die overspel pleegt met een getrouwde vrouw, krijgen zij honderd zweepslagen en worden zij gestenigd tot de dood.’ Sommige geleerden zeiden: het idee van bestraffing en schande bleef nog steeds aanwezig met de geseling, omdat er geen tegenspraak is, en zij op één persoon toegepast worden. Wat betreft het opsluiten: dit is opgeheven, met consensus van de geleerden. En Allah weet het het beste.

Al-Qurtubi, Tafsier

Om het nut van wat gezegd is te vervolledigen, is het passend om de tafsier te leren van de volgende aayah in Soerah an-Nisaa’:

“En als twee (mannen) onder jullie zich schuldig maken aan ontucht, bestraf hen beiden. Maar als zij berouw tonen en zich beteren, laat hen dan met rust; voorwaar, Allah is Meest Berouwaanvaardend, Meest Barmhartig.” [an-Nisaa’ 4:16]

Ibn Kathier, moge Allah hem genadig zijn, zei in zijn Tafsier van deze aayah:

“‘En als twee (mannen) onder jullie zich schuldig maken aan ontucht’ betekent: twee die een immorele daad begaan; zij moeten dus bestraft worden. Ibn ‘Abbaas (رضي الله عنه), Sa‘eed ibn Jubayr en anderen zeiden: dat wil zeggen door hen publiekelijk te schande te maken en hen met schoenen te slaan. Dit was de regelgeving totdat Allah het ophief en het verving door geseling en steniging.

‘Ikrimah, ‘Ataa’, al-Hasan en ‘Abdullah ibn Kathier zeiden: ‘Dit werd geopenbaard betreffende een man en een vrouw die overspel plegen. De uitdrukking ‘als zij berouw tonen en zich beteren’ betekent: als zij stoppen met wat zij deden en hun gedrag verbeteren. ‘Laat hen dan met rust’ betekent: hen daarna niet blijven berispen met lelijke woorden, want degene die berouw heeft getoond van zijn zonde is als iemand die nooit gezondigd heeft. ‘Allah is Meest Berouwaanvaardend, Meest Barmhartig’ — het is bevestigd in de twee Sahiehs: ‘Als de slavin van één van jullie overspel pleegt, pas dan de bestraffing van geseling toe en verwijs haar (daarna) niet meer (verwijtend) naar haar daad’ — dat wil zeggen: verwijs haar na het uitvoeren van de straf niet meer naar wat zij gedaan heeft, omdat de straf een boetedoening is voor haar daad.’”

Ibn Kathier, Tafsier