Antwoord

Het verschil in kenmerken tussen maniy en madhiy

Sperma (maniy) is bij mannen een dikke, witte vloeistof, en bij vrouwen is het dun en geel.

Umm Sulaym (moge Allah tevreden met haar zijn) vroeg de Profeet ﷺ over een vrouw die een droom ziet zoals een man die ziet (d.w.z. een erotische droom). De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als een vrouw dat ziet, dan moet zij ghusl verrichten.” Umm Sulaym zei: Ik voelde mij beschaamd toen ik dat hoorde. Zij vroeg: is dat mogelijk? De Profeet ﷺ zei: Hoe zou het kind anders op zijn vader of moeder lijken? Het water van de man is dik en wit, en het water van de vrouw is dun en geel. Degene van de twee die overheerst of het eerst komt, bepaalt op welke ouder het kind zal lijken.” (Overeengekomen; Sahih Muslim, 469)

In zijn uitleg van Sahih Muslim (3/222) zei imam an-Nawawi, over de woorden van de Profeet ﷺ: ‘Het water van de man is dik en wit, en het water van de vrouw is dun en geel’:

“Dit is een belangrijk criterium bij het beschrijven van maniy. Deze beschrijving geldt wanneer iemand gezond is, en in de meeste gevallen. De geleerden zeiden: wanneer een man gezond is, is zijn sperma wit en dik, en het komt in stoten naar buiten, vergezeld van gevoelens van genot. Nadat het eruit is gekomen, wordt het direct gevolgd door een gevoel van uitgeput en leeg te zijn. De geur is als die van palmboomstuifmeel, wat op zijn beurt lijkt op de geur van deeg (de kleur van sperma kan om meerdere redenen veranderen, waaronder het volgende): Als iemand ziek is, kan zijn sperma dun en geel worden, of zijn testikels kunnen slap of zacht worden, waardoor de uitstoting van sperma niet gepaard gaat met gevoelens van genot. Als een man te vaak geslachtsgemeenschap heeft, kan zijn sperma rood worden en lijken op het sap dat uit vlees komt, of het kan zelfs zuiver bloed bevatten. Er zijn drie onderscheidende kenmerken van sperma; de aanwezigheid van één ervan is voldoende om het als sperma te classificeren: ten eerste, de uitstoting gaat gepaard met genot en wordt direct gevolgd door uitputting; ten tweede, het ruikt naar palmboomstuifmeel, zoals hierboven vermeld; en ten derde, het komt in stoten naar buiten. Elk van deze drie kenmerken is voldoende om het als sperma te definiëren; het is niet noodzakelijk dat alle drie aanwezig zijn. Als geen van deze kenmerken aanwezig is, kan de substantie niet als sperma worden beschreven en is het zeer waarschijnlijk geen sperma. Al het bovenstaande geldt voor de maniy van mannen; bij vrouwen is hun maniy dun en geel, al kan het wit worden als de vrouw sterk is. Het heeft twee onderscheidende kenmerken; elk ervan is voldoende om de substantie als maniy te beschouwen: ten eerste, het ruikt zoals de maniy van mannen, en ten tweede, de uitstoting gaat gepaard met genot en wordt direct gevolgd door uitputting.”

Imam an-Nawawi, Sharh Sahih Muslim (3/222)

Madhiy daarentegen is een kleverige witte vloeistof die vrijkomt wanneer iemand aan geslachtsgemeenschap denkt of ernaar verlangt. De uitstoting ervan gaat niet gepaard met gevoelens van genot, het komt niet in stoten naar buiten en het wordt niet gevolgd door uitputting. Dit kan zowel bij mannen als bij vrouwen gebeuren, al komt het vaker voor bij vrouwen. Dit is de uitleg van imam an-Nawawi in zijn commentaar op Muslim (Sharh Muslim, 3/213).

Wat moet er worden gedaan na het vrijkomen van maniy en madhiy?

Wanneer maniy vrijkomt, moet iemand ghusl verrichten om zich te reinigen van de grote onreinheid (janabah), of dit nu gebeurde tijdens geslachtsgemeenschap of anderszins, of hij nu wakker was of dat het gebeurde door een erotische droom. Madhiy daarentegen betekent dat iemand alleen wudu hoeft te verrichten. Het bewijs hiervoor is het verslag van ‘Ali ibn Abi Talib (moge Allah tevreden met hem zijn), die zei: Ik was een man bij wie vaak afscheiding uit de plasbuis voorkwam, dus ik zei tegen Miqdad dat hij de Boodschapper van Allah ﷺ erover moest vragen. Hij vroeg hem, en hij zei: “Het vereist wudu.” (Overeengekomen; deze versie is overgeleverd door al-Bukhari). Ibn Qudamah zei in al-Mughni (1/168), en Ibn al-Mundhir zei: De geleerden zijn het erover eens dat ontlasting, urine, het vrijkomen van madhiy of het laten van wind allemaal zaken zijn die taharah (reinheid) ongeldig maken (d.w.z. dat wudu vernieuwd moet worden).

Zijn maniy en madhiy rein?

Maniy is rein volgens de meest correcte mening onder de geleerden. Het bewijs hiervoor is het verslag van ‘Aishah (moge Allah tevreden met haar zijn), die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ placht maniy (van zijn kleding) te wassen en ging dan naar buiten om te bidden terwijl hij dezelfde kleding droeg, en ik kon de plek zien waar hij het had gewassen. (Overeengekomen)

Volgens een overlevering bij Muslim: Ik placht het (sperma) stevig van het kledingstuk van de Boodschapper van Allah ﷺ te wrijven, waarna hij erin bad. Volgens een andere versie: Ik placht het met mijn nagel van zijn kledingstuk af te krabben wanneer het droog was geworden.

Het is ook bevestigd dat de Profeet ﷺ het soms liet zonder het te wassen wanneer het nat was; het was voldoende om het slechts af te vegen met ‘oud (een soort geurhout) of iets dergelijks, zoals imam Ahmad in zijn Musnad (6/243) overleverde van ‘Aishah (moge Allah tevreden met haar zijn). Zij zei: De Boodschapper van Allah ﷺ placht maniy van zijn kledingstuk te verwijderen met een takje van adhkhar (een soort boom), en bad dan in dat kledingstuk. En wanneer het droog was, wreef hij het van zijn kledingstuk af en bad in hetzelfde kledingstuk. Ibn Khuzaymah heeft het overgeleverd in zijn Sahih, en shaykh al-Albani classificeerde het als hasan in al-Irwa (1/197).

Madhiy (afscheiding uit de plasbuis) is onrein, vanwege de hadith van ‘Ali die hierboven is genoemd. In sommige versies ervan staat dat de Profeet ﷺ hem opdroeg zijn penis en testikels te wassen en wudu te verrichten, zoals overgeleverd door Abu ‘Awanah in al-Mustakhraj. Ibn Hajar zei in at-Talkhis: Er is niets aan te merken op deze isnad. Dus madhiy is onrein en de penis en testikels moeten gewassen worden, en het maakt taharah ongeldig.

Regelgeving over kleding waarop maniy of madhiy zit

Aangezien maniy als rein wordt beschouwd: als het op iemands kleding komt, maakt het die niet onrein, en als hij in die kleding bidt is daar niets mis mee.

Ibn Qudamah zei in al-Mughni (1/763): “Ook al zeggen wij dat maniy rein is, toch is het beter om het weg te wrijven; maar als iemand (in die kleding) bidt zonder het weg te wrijven, dan is dat geldig.”

In het geval van madhiy is het voldoende om er water over te sprenkelen, vanwege de moeilijkheid om anders te handelen. Het bewijs hiervoor is de hadith die Abu Dawud in zijn Sunan overleverde van Sahl ibn Hanif, die zei: Ik had vaak afscheiding uit de plasbuis en ik verrichtte vaak ghusl. Ik vroeg de Boodschapper van Allah ﷺ erover en hij zei: “Het is voor jou voldoende om wudu te verrichten (om je daarvan te reinigen).” Ik zei: O Boodschapper van Allah, en wat als het op mijn kleding komt? Hij zei: “Het is voor jou voldoende om een handvol water te nemen en het over je kleding te sprenkelen waar jij denkt (dat de madhiy) is.” (Overgeleverd door at-Tirmidhi; hij zei: Dit is een sahih hasan hadith, en de enige andere hadith over madhiy die wij kennen is de hadith van Muhammad ibn Ishaq.)

De auteur van Tuhfat al-Ahwadhi (1/373) zei: “Hieruit kan worden afgeleid dat als madhiy op iemands kleding komt, het voldoende is om er water over te sprenkelen; men hoeft het niet te wassen.”

En Allah weet het het beste.