Antwoord

Wie zijn Ahl al-Sunnah wa’l-Jama‘ah?

We kunnen deze vraag beantwoorden met de volgende punten:

Iedere persoon is verplicht de leiding van de Boodschapper van Allah ﷺ en zijn Metgezellen te volgen. Dit is de weg van Ahl al-Sunnah wa’l-Jama‘ah en de volgelingen van de rechtschapen voorgangers (al-salaf al-salih). Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis):

“Zeg (O Mohammed): ‘Dit is mijn weg; ik roep op tot Allah met duidelijke kennis, ik en wie mij volgt met duidelijke kennis. En Verheven en Geprezen is Allah. En ik behoor niet tot de mushrikien (veelgodenaanbidders … degenen die anderen naast Allah aanbidden of rivalen/partners aan Allah toekennen).’”

[Yusuf 12:108]

“En wie de Boodschapper (Mohammed) tegenspreekt en tegenwerkt nadat de juiste weg hem duidelijk is geworden, en een andere weg volgt dan die van de gelovigen, Wij laten hem voortgaan op de weg die hij gekozen heeft en Wij zullen hem in de Hel doen branden – wat een slechte bestemming!”

[al-Nisa 4:115]

Wie zijn de Salaf?

Wie de weg van de Boodschapper van Allah ﷺ volgt, behoort tot de salaf al-salih, zelfs als de mensen hem iets anders noemen. En omgekeerd: wie daartegenin gaat en afwijkt van de Sunnah is een innovator (mubtadi‘), zelfs als hij beweert een Salafi te zijn.

Mag je zeggen: ‘Ik ben een Salafi’?

Als iemand zichzelf een Salafi noemt om zijn dankbaarheid te uiten dat hij naar deze weg is geleid, of om zich duidelijk te onderscheiden van innovatie (bid‘ah), dan is dit in orde en toegestaan in de islam. Maar als hij het alleen zegt met het doel zichzelf te prijzen, dan is dit niet toegestaan, omdat Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis): “… rechtvaardig (of: zuiver) jullie zelf dan niet …” [al-Najm 53:32].

Evenzo is het niet toegestaan als het gezegd wordt in een geest van ‘asabiyyah (stam-/groepsfanatisme) of sektarisme, want zulke houdingen zijn verboden. Dit blijkt uit het volgende verhaal: Jabir ibn ‘Abd-Allah zei: “Een man van de Muhajireen duwde een man van de Ansar van achteren, waarna de mensen van ieder van hen zich om hem heen verzamelden en zeiden: ‘O Muhajireen (kom helpen)!’ of ‘O Ansar (kom helpen)!’ Dit nieuws bereikte de Profeet ﷺ en hij zei: ‘Stop hiermee, want het is weerzinwekkend.’ Vervolgens zei hij: ‘Wat is dit voor oproep van de mensen van de jahiliyyah? Wat is dit voor oproep van de mensen van de jahiliyyah?’” (Overgeleverd door Imam Ahmad, 14105; de hadith is ook te vinden in al-Sahihayn).

De Profeet ﷺ noemde het de oproep van de mensen van de jahiliyyah en beschreef het als weerzinwekkend, hoewel de woorden “Ansari” en “Muhajiri” islamitische woorden zijn: het eerste verwijst naar degenen die Allah en Zijn Boodschapper steunden, en het tweede verwijst naar degenen die het land van kufr verlieten en migreerden naar Allah en Zijn Boodschapper. Waarom werden ze dan zo beschreven? Omdat de woorden in dit geval niet op een toegestane manier werden gebruikt; het gebruik was sektarisch en politiek en had kunnen leiden tot strijd tussen de twee groepen. Hetzelfde geldt voor het woord “Salafi”.

Als Ahl al-Sunnah en de salaf een scheidslijn trekken tussen henzelf en de mensen van innovatie, dan wordt dit niet beschouwd als het verdelen van de ummah, zoals degenen die het gebruik van dit woord bekritiseren denken. Maar deze distantie moet plaatsvinden overeenkomstig de mate van bid‘ah – of die groot of klein is – en moet worden gereguleerd door het algemene belang van de islamitische da‘wah.

Reactie op de claims van de Soefi’s

De Soefi-claims die in de vraag genoemd worden, zijn niet geldig. De afkeuring is niet enkel vanwege het woord “Soefi”, wat een algemene term is die kan worden toegepast op zaken die in de islam worden goedgekeurd, zoals ascese (zuhd) en vrees voor Allah, of het kan worden toegepast op innovaties zoals monnikendom en extremisme. De afkeuring is eerder vanwege de verschillende soorten shirk, groot en klein, die verbonden zijn met het soefisme en zijn tariqahs.

Het woord tasawwuf (soefisme) verwijst tegenwoordig naar de Soefi-tariqahs en de soorten innovaties die zij hebben. Soefisme – zoals duidelijk is uit hun boeken en uit hoe Soefi’s in werkelijkheid zijn – omvat afwijkende kufr-ideeën, zoals hulool (incarnatie, of het geloof dat de Schepper in Zijn schepping kan wonen – verheven is Allah boven wat zij zeggen), ittihad (vereniging) en wahdat al-wujood (pantheïsme of de eenheid van het bestaan: het geloof dat de Schepper en Zijn schepping hetzelfde zijn, en dat alles wat bestaat Allah is – verheven is Allah boven wat zij zeggen), en het overdrijven in wat zij zeggen over de awliya, naast hun innovaties met betrekking tot aanbiddingshandelingen en awrad (du‘a’s).

Jouw weg naar redding

Wie redding zoekt, moet hard werken om nuttige kennis te verkrijgen en rechtschapen daden te verrichten, en hij dient zinloze twistgesprekken en vruchteloze discussies waarin geen voordeel zit te vermijden.

Wij vragen Allah ons en jullie te helpen de waarheid te volgen en ernaar te handelen. Moge Allah onze Profeet Mohammed ﷺ zegenen.