Antwoord

Net zoals er ongeoorloofde seksuele relaties tussen mannen kunnen plaatsvinden, kunnen die ook tussen vrouwen plaatsvinden. De islamitische fuqahaa noemen dit sihaaq (lesbisch gedrag), wat zij definiëren als seksuele betrekkingen tussen de ene vrouw en de andere (al-Mufassal fi Ahkaam al-Marah van Zaydaan, 5/450), en zij stellen dat dit een strafbaar vergrijp is (de straf is een vorm van tuchtiging wegens ongehoorzaamheid; er is geen specifieke straf in de Koran genoemd, dus de straf wordt door de qaadi vastgesteld overeenkomstig de omstandigheden van het vergrijp en degene die het pleegt). De getuigenis van een lesbienne is niet aanvaardbaar omdat zij een zondaar is (al-Mawsoo‘ah al-Fiqhiyyah, 24/253). Ibn Qudaamah, moge Allah hem genadig zijn, zei: “Als twee vrouwen elkaar masturberen, dan zijn zij vervloekte ontuchtplegers” (al-Mughni 10/162). Sommige geleerden, zoals al-‘Izz ibn ‘Abd al-Salaam, zeggen dat het een lesbienne niet is toegestaan om naar een moslimvrouw te kijken, en dat het een moslimvrouw niet is toegestaan zich te ontbloten (haar hijaab af te doen) in het bijzijn van een lesbienne, omdat zij een zondaar is die niet te vertrouwen is dat zij haar niet aan anderen zal beschrijven.

Als wat hierboven beschreven is de aard is van de relatie tussen de twee vrouwen die in de vraag genoemd worden, dan moeten zij oprecht berouw tonen tegenover Allah en stoppen met hun slechte daden. Als het samen op één plek zijn ertoe zal leiden dat zij deze zonde begaan, dan mogen zij elkaar nooit ontmoeten, om deze verkeerde daad te vermijden. Het feit dat hun echtgenoten hen in de steek hebben gelaten kan een van de redenen zijn dat zij in dit soort afwijking zijn gevallen, omdat zij geen legitieme manier hebben om hun verlangens te vervullen en daarom hun toevlucht hebben genomen tot deze haraam manier. Daarom moeten zij er serieus over nadenken om moslim-echtgenoten te vinden met wie zij kunnen leven op de wijze die de islam voorschrijft.

Wat liefde betreft: dit is een ander soort zonde, die niet noodzakelijkerwijs verbonden hoeft te zijn met lichamelijk verlangen. Het is gevaarlijk omdat het ertoe leidt dat de liefhebber de geliefde gaat vereren, zodat hij alleen nog denkt aan degene van wie hij houdt, het niet kan verdragen om overdag van hem gescheiden te zijn en ’s nachts over hem droomt; hij leeft en sterft omwille van hem, en kan veranderen wanneer hij hem ziet en ziek worden wanneer hij afwezig is. Dit soort relatie vernietigt iemands geestelijke gezondheid en vernietigt zijn relatie met zijn Heer, omdat het de liefhebber ertoe brengt zijn geliefde te aanbidden, en het is haraam om iets anders dan Allah te aanbidden.

De oplossing voor deze rampzalige situatie is totale scheiding, zodat men die persoon nooit meer zal zien, of opnieuw nieuws over hem zal horen.