Antwoord

Imam al-Mirdawi zei in al-Insaf (2/154): De auteur — Ibn Qudamah — zei dat er twee voorwaarden gelden om de sujud later in te halen:

1. Het moet in de moskee zijn.
2. Er mag niet veel tijd zijn verstreken.

Dit is de juiste mening, zoals hij aangaf.

Imam Ahmad zei: “Hij moet de sujud doen als de verstreken tijd kort is, zelfs als hij de moskee heeft verlaten.”

Hij zei ook: “Hij moet de sujud doen, zelfs als de verstreken tijd lang is, of hij heeft gesproken of de moskee verlaten. Dit is de mening die werd verkozen door Shaykh al-Islam [Ibn Taymiyyah].” (Al-Ikhtiyarat al-Fiqhiyyah, p. 94)

In Al-Rawd al-Murbi’ Sharh Zad al-Mustaqni’ (2/461) staat:

“(Als hij vergeet), d.w.z. hij vergeet de sujud as-sahw te doen die vóór de salam gedaan moet worden, (en hij zegt salam), en daarna herinnert hij het zich, (dan moet hij de sujud doen) en dat is verplicht (als de verstreken tijd kort is)… Maar als hij salam heeft gezegd — en er is veel tijd verstreken volgens wat gewoonlijk als veel tijd wordt beschouwd, of hij heeft zijn wudu verbroken, of hij heeft de moskee verlaten — dan hoeft hij de sujud niet te doen en zijn gebed blijft geldig.”

Al-Rawd al-Murbi’ Sharh Zad al-Mustaqni’ (2/461)

In Al-Sharh al-Mumti’ van Shaykh Muhammad ibn Salih al-‘Uthaymin (3/537) staat:

“De zin: ‘Als hij vergeet en salam zegt, moet hij alsnog de sujud doen als de verstreken tijd kort is’ verwijst naar de sujud die vóór de salam gedaan moet worden, wanneer hij de salam al heeft gezegd. Hij moet deze sujud doen als de verstreken tijd kort is; anders hoeft hij het niet meer te doen en zijn gebed blijft geldig.

Voorbeelden:

Een man kan de eerste tashahhud vergeten, waardoor hij sujud as-sahw vóór de salam moet doen, maar hij vergeet het en zegt de salam. Als hij het kort daarna herinnert, moet hij de sujud doen; maar als hij het pas na lange tijd herinnert, hoeft hij het niet meer te doen. Daarom zei hij: ‘Hij moet sujud doen als er slechts korte tijd is verstreken. Als hij de moskee heeft verlaten, moet hij niet terugkomen om deze sujud te doen — hij hoeft het niet meer te doen.’ Dit is anders dan wanneer hij salam heeft gezegd vóór het voltooien van het gebed. In dat laatste geval moet hij terugkomen en het voltooien, omdat hij een verplichte handeling heeft nagelaten.

Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah zei: Hij moet inderdaad de sujud doen, zelfs als er veel tijd is verstreken, omdat dit compenseert wat ontbrak. Dus wanneer hij het zich herinnert, moet hij het inhalen.

Maar de meest waarschijnlijke mening is die welke de auteur (moge Allah hem genadig zijn) noemde: als er veel tijd is verstreken, hoeft de persoon de sujud niet meer te doen. Want sujud as-sahw is verplicht (wajib) óf om het gebed geldig te maken, óf het is wajib binnen het gebed als onderdeel van het gebed; het is dus verbonden aan het gebed en is geen afzonderlijk gebed. Wij zeggen: de Profeet ﷺ zei: ‘Wie slaapt en het gebed mist, laat hem bidden zodra hij het zich herinnert.’ (Overgeleverd door al-Bukhari (597) en Muslim (684) van de hadith van Anas)

Maar we kunnen dit bewijs niet toepassen op sujud as-sahw, omdat het onderdeel is van iets anders. Als iemand het kort daarna herinnert, moet hij het doen; anders hoeft hij het niet te doen.”

Al-Sharh al-Mumti’ (3/537)

En Allah weet het het beste.