Antwoord

Al-hamdu lillah (alle lof zij Allah). De christenen en de joden van de Mensen van het Boek in onze tijd zijn inderdaad die Mensen van het Boek die in de teksten van de shari‘ah in de Qur’an en de sunnah genoemd worden, en zij zijn de kuffar (ongelovigen) van de joden en christenen die bestonden in de tijd van de Profeet ﷺ. Zij zijn de mensen van de vervalste Thora en het vervalste Injeel, zoals blijkt uit het feit dat Allah (ﷻ) hen aansprak en hen “Mensen van het Boek” noemde, ondanks dat zij kuffar zijn en hun boeken vervalst zijn, zoals blijkt uit de volgende interpretaties van de betekenissen van de ayaat:

Aal ‘Imraan: 70:

“O Mensen van het Boek! Waarom verwerpen jullie de Tekenen van Allah, terwijl jullie er (zelf) getuigen van zijn?”

Aal ‘Imraan 3:70

Al-Maa’idah: 15:

“O Mensen van het Boek! Waarlijk, Onze Boodschapper is tot jullie gekomen, die jullie veel onthult van wat jullie in het Boek plachten te verbergen, en veel voorbijgaat (wat nu niet nodig is). Waarlijk, er is tot jullie van Allah een licht gekomen en een duidelijk Boek.”

Al-Maa’idah 5:15

Al-Hashr: 2 (met betrekking tot de Slag van Bani an-Nadeer):

“Hij is Degene Die de ongelovigen onder de Mensen van het Boek uit hun woningen verdreef bij de eerste verzameling (van de troepen).”

Al-Hashr 59:2

Deze kuffar onder de Mensen van het Boek hebben bepaalde onderscheidende eigenschappen die hen onderscheiden van de overige kuffar, vanwege het feit dat zij ontvangers zijn van hemelse leiding en mensen zijn van eerder geopenbaarde goddelijke boeken, ook al hebben zij die vervalst; in tegenstelling tot de rest van de kuffar die noch een eerder boek noch een boodschapper hebben, zoals de hindoes, de sikhs, de boeddhisten, de communisten en anderen.

Vanwege deze onderscheidende eigenschap heeft de shari‘ah specifieke regels vastgesteld die eigen zijn aan de Mensen van het Boek, en uitzonderingen voor hen in sommige bepalingen, zoals het toestaan van het huwelijk met de kuise en deugdzame (of zij nu maagd zijn of eerder getrouwd) onder hun vrouwen, en de toelaatbaarheid van het eten van hun geslachte vlees, zoals blijkt uit de volgende ayah (interpretatie van de betekenis):

Al-Maa’idah: 5

“Vandaag zijn de goede en reine dingen jullie toegestaan. En het voedsel van de Mensen van het Boek is jullie toegestaan en jullie voedsel is hun toegestaan. En (toegestaan voor jullie in het huwelijk) zijn kuise vrouwen die gelovig zijn, en kuise vrouwen onder de Mensen van het Boek die vóór jullie tijd het Boek is gegeven, wanneer jullie hun hun bruidsgave geven, terwijl jullie kuisheid beogen, niet ontucht en geen geheime relaties.”

Al-Maa’idah 5:5

Het voorgaande gaat over de algemene regel met betrekking tot het geslachte vlees van de Mensen van het Boek. Wat betreft de details: het geslachte vlees van de Mensen van het Boek kan verschillende gevallen hebben:

1. Dat hij het slacht op de bekende wijze die door de shari‘ah is voorgeschreven en hij de Naam van Allah erover uitspreekt. In dit geval is er geen probleem met de toelaatbaarheid om het te eten.
2. Dat hij het niet slacht op de wijze die door de shari‘ah is voorgeschreven, zoals wanneer hij het wurgt of elektrocutie toepast totdat het sterft, of het in water verdrinkt totdat het sterft, of het doodt met een kogel, enz. In dit geval is er geen twijfel dat het eten ervan verboden is, omdat het maita is (vlees van een dier dat is gestorven zonder correct geslacht te zijn), en Allah heeft dit in de Qur’an verboden (interpretatie van de betekenis): “en verboden voor jullie is maita” (Al-Maa’idah: 3).
3. Dat hij tijdens het slachten de naam noemt van iemand of iets anders dan Allah, zoals de Messias of iets dergelijks. Ook hier is er geen twijfel dat het vlees in dit geval haram is, omdat het behoort tot datgene wat aan iets anders dan Allah is gewijd, wat expliciet verboden is in de ayah in Soerat al-Maa’idah: 3 (interpretatie van de betekenis): “Verboden voor jullie (als voedsel) zijn: maita, bloed, het vlees van het varken, en dat waarover de naam van iemand anders dan Allah is aangeroepen; en dat wat gedood is door wurging of door een hevige slag …”
4. Dat wij hun vlees ontvangen en niet weten of het correct geslacht is of niet. In dit geval is de basisregel: als wij de slachtwijze niet kennen, dan is het uitgangspunt dat het toegestaan is wanneer het geslacht is door moslims of Ahl al-Kitaab (Fatawa Islamiyya, Shaykh ‘Abd al-‘Aziz bin Baz, 3/404), op grond van de algemene ayah (interpretatie van de betekenis): “en het voedsel van degenen aan wie het Boek is gegeven is jullie toegestaan” (Al-Maa’idah: 5). Als het ons duidelijk wordt dat zij het niet correct hebben geslacht, dan is het niet toegestaan.
5. Dat wij hun vlees ontvangen en niet weten wat zij erover hebben uitgesproken. Ook in dit geval is de voorkeurhebbende en aanbevolen mening dat het toegestaan is om het te eten, op grond van de hadith in Sahih al-Bukhari via ‘Aa’ishah (moge Allah tevreden met haar zijn): dat sommige mensen tegen de Profeet ﷺ zeiden dat er mensen naar hen toe komen met vlees waarvan zij niet weten of zij de Naam van Allah erover hebben genoemd of niet. De Profeet ﷺ antwoordde: “Noem de Naam van Allah erover en eet.”