Antwoord

Is het toegestaan om medicatie te zoeken?

Het basisprincipe is dat het toegestaan is om medicatie te zoeken, vanwege wat hierover is overgeleverd in de Koran en de Soennah, d.w.z. de woorden en daden van de Profeet ﷺ, en omdat dit het redden van levens inhoudt, wat een van de algemene doelstellingen van de Shari‘ah is.

De uitspraken met betrekking tot het zoeken van medicatie verschillen naar gelang de omstandigheden en de betrokken personen:

1. Het zoeken van medicatie is verplicht in gevallen waarin het niet geven van medicatie kan leiden tot de dood, invaliditeit of het verlies van een ledemaat, of wanneer de ziekte zich zeker zal verspreiden als zij niet wordt behandeld, zoals bij besmettelijke ziekten.
2. Het is aanbevolen in gevallen waarin het niet geven van medicatie iemand lichamelijk kan verzwakken, en het niet zo ernstig is als de hierboven genoemde gevallen.
3. Het is toegestaan in gevallen die niet onder de twee voorgaande categorieën vallen.
4. Het is afkeurenswaardig wanneer de behandeling kan leiden tot complicaties die erger zijn dan de oorspronkelijke klacht.

Behandeling van gevallen waarin herstel hopeloos is

• De moslim gelooft dat ziekte en genezing zaken zijn die onder de macht van Allah staan, verheven is Hij. Behandeling en medicatie zijn manieren om gebruik te maken van de wetten van oorzaak en gevolg die Allah in de gang van het universum heeft gelegd. Het is niet toegestaan om te wanhopen aan de barmhartigheid van Allah – er moet altijd hoop zijn op genezing met de toestemming van Allah. Artsen en families dienen te proberen het moreel van de zieken te verhogen en hun inspanningen voort te zetten om het mentale en fysieke lijden van de patiënt te verlichten, ongeacht of genezing wordt verwacht of niet.
• Het als hopeloos beschouwen van een situatie is uitsluitend gebaseerd op de meningen van artsen, de stand van de medische wetenschap op een bepaalde tijd of plaats, en de omstandigheden van de patiënt zelf.

Moeten wij de toestemming van de patiënt vragen om hem medicatie te geven?

• Het vragen van toestemming van de patiënt hangt af van of hij bevoegd is om die te geven (d.w.z. hij moet bij zijn verstand zijn, volwassen en verantwoordelijk). Als dat niet het geval is, dan moet de toestemming van zijn voogd worden gevraagd, binnen de grenzen die de Shari‘ah stelt, die van de voogd vereist dat hij de belangen van de persoon behartigt en hem tegen schade beschermt. Er moet geen aandacht worden besteed aan de weigering van de voogd om toestemming te geven als dit duidelijk schadelijk zal zijn voor de persoon. In dat geval moet de voogdij worden overgedragen aan een andere voogd, of aan de moslimleider.
• De moslimleider heeft het recht om in bepaalde situaties medicatie te verplichten, zoals bij een besmettelijke ziekte, of bij het toedienen van vaccins, of wanneer preventieve maatregelen worden genomen om de verspreiding van ziekten te beheersen.
• In een noodsituatie waarin levens op het spel staan, kan behandeling worden toegediend zonder te wachten op toestemming of instemming.
• Bij het uitvoeren van medisch onderzoek moet er volledige instemming zijn van geschikt gekwalificeerde proefpersonen, zonder enig element van dwang (zoals het gebruiken van gevangenen voor onderzoek) of financiële dwang (zoals het gebruiken van armen), en er mag geen schade voortkomen uit dit onderzoek. Het is niet toegestaan om medisch onderzoek uit te voeren op mensen die niet in staat zijn om hun toestemming te geven, zelfs als hun voogden daarmee instemmen.