Antwoord

Heer van de Werelden.

Ten eerste: Documentaire kredieten kunnen van verschillende soorten zijn: voorlopig of definitief. Elk type documentair krediet kan wel of niet gedekt zijn door het saldo op de rekening van de zakenman. Als het niet gedekt is, dan draagt de uitgever gezamenlijke aansprakelijkheid met de aanvrager met betrekking tot huidige en toekomstige verplichtingen. Dit is in essentie wat in de islamitische fiqh bekendstaat als damaan (aansprakelijkheid) of kafaalah (borgstelling/garantie).

Als het documentair krediet gedekt is, dan is de relatie tussen degene die het aanvraagt en de verstrekker (de bank) die van een volmacht/agentschap. Handelen als gemachtigde is geldig, of er nu wel of geen vergoeding wordt betaald, zolang de agentrelatie het belang dient van degene voor wie het wordt gedaan (in dit geval de derde partij van wie de goederen worden gekocht).

Kafaalah (borgstelling) is een vrijwillige overeenkomst met als doel welwillendheid. De fuqaha’ hebben gesteld dat het niet toegestaan is om er een vergoeding voor te nemen, omdat in dat geval, wanneer de borg (kafeel) een geldbedrag ontvangt wanneer het krediet wordt uitbetaald, het gaat lijken op een lening die de geldverstrekker voordeel oplevert, wat in de islam niet is toegestaan.

Op basis hiervan is het volgende duidelijk:

Ten eerste: het is niet toegestaan om een vergoeding te vragen voor het uitgeven van een documentair krediet – waarbij doorgaans rekening wordt gehouden met het geldbedrag en de tijdsduur – ongeacht of het krediet gedekt is of niet.

Ten tweede: het in rekening brengen van administratiekosten voor het opstellen van beide typen documentaire kredieten is toegestaan, zolang het in rekening gebrachte bedrag niet hoger is dan wat gebruikelijk is, ongeacht of het documentair krediet volledig of gedeeltelijk gedekt is. Bij het vaststellen van de administratiekosten voor het uitgeven van een documentair krediet moet rekening worden gehouden met wat er daadwerkelijk bij komt kijken. En Allah weet het het beste.