Antwoord

Dit testament is niet toegestaan, omdat het ingaat tegen de leer van de sharia en in strijd is met de rechtvaardigheid en eerlijkheid die Allah (ﷻ) heeft voorgeschreven, vooral onder iemands kinderen. Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis):

“Voor mannen is er een aandeel en voor vrouwen is er een aandeel van wat ouders en naaste verwanten nalaten, of het bezit nu klein is of groot — een vastgesteld aandeel.”

[an-Nisaa’ 4:7]

Vervolgens zegt Allah (ﷻ) (interpretatie van de betekenis):

“Allah gebiedt jullie met betrekking tot (de erfenis van) jullie kinderen: voor de man is er een aandeel gelijk aan dat van twee vrouwen. Als er alleen dochters zijn, twee of meer, dan is hun aandeel twee derde van de nalatenschap; als er slechts één is, dan is haar aandeel de helft. Voor de ouders is er voor ieder van hen een zesde van de nalatenschap, als de overledene kinderen nalaat; als hij geen kinderen nalaat en de ouders de (enige) erfgenamen zijn, dan heeft de moeder een derde; als de overledene broers of zusters nalaat, dan heeft de moeder een zesde. (De verdeling in alle gevallen is) na betaling van legaten die hij heeft vermaakt of schulden. Jullie weten niet wie van hen, jullie ouders of jullie kinderen, het dichtst bij jullie staat in nut; (deze vaste aandelen) zijn door Allah vastgesteld. En Allah is Alwetend, Alwijs.”

[an-Nisaa’ 4:11]

Daarna waarschuwt Allah (ﷻ) degenen die tegen deze verdeling van nalatenschappen ingaan en ermee spelen, door te zeggen (interpretatie van de betekenis):

“En wie Allah en Zijn Boodschapper (Mohammed) ongehoorzaam is en Zijn grenzen overschrijdt, die zal Hij het Vuur doen binnengaan, om daarin eeuwig te verblijven; en voor hem is er een vernederende bestraffing.”

[an-Nisaa’ 4:14]

Wie sommige van zijn kinderen hun erfenis ontzegt, of sommigen minder geeft dan hun shariarechtmatige aandeel, of sommigen meer geeft dan hun shariarechtmatige aandeel, of iemand die geen erfgenaam is opneemt onder degenen aan wie hij een legaat toekent, is een zondaar die zich schuldig maakt aan een grote zonde. Ook is het niet toegestaan om een testament op te maken ten gunste van een erfgenaam, omdat hij een aandeel heeft dat door de sharia is vastgesteld. Ahmad, Aboe Dawood en at-Tirmidhi (moge Allah hen genadig zijn) hebben overgeleverd van Aboe Oemaamah (moge Allah tevreden met hem zijn) dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Allah heeft iedereen die er recht op heeft zijn rechten gegeven, dus er is geen testament ten gunste van een erfgenaam.” (Sunan at-Tirmidhi, 2046).

Als volgens de sharia bewezen is dat één van de kinderen een kaafir is — bijvoorbeeld doordat hij niet bidt — op het moment van het overlijden van de vader, dan is hij geen erfgenaam, zelfs als instructies daarover niet in het testament vermeld staan. Dit is omdat de Profeet ﷺ zei: “De moslim erft niet van de kaafir en de kaafir erft niet van de moslim.” (Sahih – overeengekomen).

Wat betreft het geven van een schenking aan één van de kinderen en niet aan de anderen zonder shariareden: dit is haram en onrechtvaardig, omdat het haat in de harten van de kinderen tegenover elkaar veroorzaakt. Het bewijs (daleel) dat het verboden is, is de hadith die al-Boekhaari en Muslim (moge Allah hen genadig zijn) hebben overgeleverd van an-Nu’maan ibn Basheer (moge Allah tevreden met hem zijn): zijn vader kwam naar de Profeet ﷺ en zei: “Ik heb deze zoon van mij één van mijn slaven gegeven.” De Profeet ﷺ zei: “Heb je al je kinderen een soortgelijke gift gegeven?” Hij zei: “Nee.” Hij zei: “Neem het dan terug.” Volgens de versie die Muslim overlevert, zei hij: “Vrees Allah en behandel jullie kinderen rechtvaardig.” Dus nam mijn vader zijn gift terug.

Volgens een andere versie zei hij (moge Allah tevreden met hem zijn): “Mijn vader nam mij mee naar de Boodschapper van Allah ﷺ en zei: ‘O Boodschapper van Allah, wees getuige dat ik an-Nu’maan dit-en-dat van mijn bezit heb gegeven.’ Hij zei: ‘Heb je al je kinderen iets soortgelijks gegeven als wat je aan an-Nu’maan hebt gegeven?’ Hij zei: ‘Nee.’ Hij zei: ‘Laat dan iemand anders getuige zijn.’ Daarna zei hij: ‘Zou je niet willen dat al je kinderen jou evenveel eren?’ Hij zei: ‘Zeker.’ Hij zei: ‘Dan moet je dat niet doen.’” (Muslim, 3059).

Maar als de schenking aan één van de kinderen wordt gegeven om een shariareden, zoals dat het kind arm is, of schulden heeft, of medische behandeling nodig heeft, dan is daar niets mis mee. En Allah weet het het beste. Moge Allah onze Profeet Mohammed zegenen en hem vrede schenken.