Antwoord

Als je vriend geestelijk gezond is, dan wijst alles wat je over hem hebt genoemd erop dat hij het gebed niet respecteert. Als hij meent wat hij zegt, dan zou hij zijn gebeden verrichten. Zijn bewering dat hij van het gebed houdt is niet waarachtig; als dat zo was, dan zou hij het ook daadwerkelijk verrichten.

In feite is het volgende vers uit de Edele Koran van toepassing op zo’n halsstarrig persoon die het gebed verwaarloost (interpretatie van de betekenis):

“Toen kwam er na hen een nageslacht dat de gebeden verwaarloosde en verloor, en hun begeerten volgde; zij zullen dan ondergang tegemoetgaan (op de Dag des Oordeels, d.w.z. hij zal de Hel tegemoetgaan).”

Soerat Maryam 19:59

Door volledig te stoppen met het verrichten van het gebed wordt een persoon als een kaafir beoordeeld, op basis van meerdere ahadith van de Profeet ﷺ, waaronder:

“De verplichting en het verbond tussen ons en hen (de munaafiqeen, de huichelaars) is het gebed; wie het verlaat heeft inderdaad kufr gepleegd (d.w.z. is een kaafir, een ongelovige, geworden).”

Tirmidhi, hadith #2621 (sahih)

De betekenis hier is dat de huichelaars hun veiligheid en bescherming genieten tegen het door de moslims bestreden worden zolang zij hun gebeden verrichten; als zij hun gebeden verlaten, dan behoren zij tot de kuffaar en kunnen zij in de oorlog tegen hen bestreden en gedood worden.

“Wat tussen een persoon en het plegen van shirk (het toekennen van deelgenoten aan Allah) en kufr (ongeloof) staat, is het verlaten van het gebed.”

Sahih Muslim, #82

De man in kwestie dient daarom gemeden te worden: niemand hoort te eten van het vlees dat hij slacht; hij mag niet trouwen met een moslima; hij erft niet van een moslimverwant; hij mag Mekka niet binnengaan; wanneer hij sterft heeft hij geen recht op islamitische begrafenisrituelen zoals het wassen van het lichaam, het inwikkelen in een lijkwade of het verrichten van het dodengebed; en zijn nalatenschap gaat naar de gemeenschapskas en niet naar zijn erfgenamen.

Daarom is het voor jou verplicht om je uiterste best te doen om hem te adviseren en te vermanen over de ernst en het gevaar van zijn daad, en over de bestraffing van Allah de Almachtige. Als hij volhardt en jouw vermaning afwijst, dan heb je geen ongelijk als je je vriendschap met hem staakt, totdat je hulp kunt vragen aan andere vrienden onder degenen die leiding accepteren, zodat je je tijd met hen kunt doorbrengen en hem kunt uitnodigen tot Allah.