Antwoord

De Hanafi’s, Hanbali’s en de meeste Shaafi‘i-fuqahaa zijn het erover eens dat het toegestaan is voor een moslim om in zijn testament iets na te laten aan een dhimmi (niet-moslim die onder islamitisch bestuur leeft), en ook andersom, zolang dit binnen de richtlijnen van de sharia valt. Hun bewijs hiervoor is de aya (interpretatie van de betekenis): Allah (ﷻ) verbiedt jullie niet om rechtvaardig en vriendelijk om te gaan met degenen die jullie niet hebben bestreden vanwege de godsdienst en jullie niet uit jullie huizen hebben verdreven. Voorwaar, Allah (ﷻ) houdt van degenen die rechtvaardig handelen. [al-Mumtahinah 60:8]. Ook maakt het kaafir-zijn iemand niet ongeschikt om eigendom te bezitten; en aangezien het toegestaan is om aan een kaafir te verkopen of hem een geschenk te geven, is het ook toegestaan om hem in iemands testament op te nemen.

Sommigen van de Shaafi‘is zijn van mening dat dit alleen toegestaan is als een specifieke persoon met naam genoemd wordt, zoals wanneer men zegt: “Ik laat [dit en dat] na aan die-en-die”; maar als iemand zegt: “Ik laat [het] na aan de Joden en Christenen”, dan is dit niet toegestaan, omdat het klinkt alsof hij hun kufr tot reden maakt om hun iets na te laten. De Maaliki’s zijn het met de anderen eens dat het toegestaan is voor een niet-moslim om iets na te laten aan een moslim. Wat betreft een moslim die iets nalaat aan een niet-moslim: Ibn al-Qaasim en Ashhab zeiden dat het toegestaan is als het om een reden gebeurt, zoals het onderhouden van familiebanden; anders is het makrooh, en het behoort niet te gebeuren ten koste van een moslim. Niemand zou zoiets doen behalve iemand wiens geloof ziek is.

(al-Mawsoo‘ah al-Fiqhiyyah, 2/312)

Helaas zien we tegenwoordig sommige moslims, vooral degenen die in kaafir-landen wonen, enorme geldbedragen nalaten aan christelijke, joodse of andere kaafir-organisaties, op basis van het idee dat dit liefdadigheids-, educatieve of humanitaire organisaties zijn, enzovoort, terwijl moslims hier op geen enkele manier van kunnen profiteren. De enigen die ervan profiteren zijn de kuffaar, terwijl hun hongerige, onderdrukte, gevluchte moslimbroeders zonder hulp of steun achterblijven. Dit is een teken van zwak, verdund geloof en van loyaliteit aan en bewondering voor de kuffaar en hun ongelovige samenlevingen. Wij vragen Allah (ﷻ) om ons veilig en gezond te houden. Moge Allah onze Profeet Mohammed ﷺ zegenen.