Vraag
Assalaamu ‘alaykum,nnMijn dierbare, gerespecteerde shaykh,nnIk ben een bachelorstudent in de richting Computer Engineering aan de universiteit van XXXXX. In shaa Allah studeer ik volgend jaar af. Alhamdulillah ben ik getrouwd en verwachten wij zeer binnenkort een kind, in shaa Allah. Alhamdulillah doe ik moeite om kennis te vergaren en die toe te passen volgens de weg van de Salaf-us-Saalih, en ik weet dat dit de juiste weg is. Maar er is één zaak die ik niet echt begrijp: dat is de kwestie van jihaad. In shaa Allah, verduidelijk dit voor mij in de volgende context:nn1. Mijn verplichting met betrekking tot jihaadn2. De betekenis van de hadith: ‘Wie sterft en niet heeft gevochten in de strijd, en ook niet de oprechte wens had om in de strijd te vechten, sterft op een tak van hypocrisie.’ [Muslim]n3. Hoe bereid ik mij voor op jihaad?n4. Hoe weeg ik de zaak af tussen het vergaren van kennis, da‘wah en jihaad?nnIk zou ook graag willen weten wat de grote ‘ulamaa hierover zeggen.nnJazaakum Allahu khayran.Antwoord
Imaam Muslim (moge Allah hem genadig zijn) zei in zijn Saheeh: Hoofdstuk: Veroordeling van degene die sterft zonder te zijn uitgetrokken voor jihaad of zonder eraan gedacht te hebben dat te doen. Vervolgens citeerde hij de hadith van Abu Hurayrah (moge Allah tevreden met hem zijn), die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Wie sterft zonder te zijn uitgetrokken voor jihaad of zonder eraan gedacht te hebben dat te doen, sterft op een tak van hypocrisie.”
(Saheeh Muslim, 3533).
An-Nawawi (moge Allah hem genadig zijn) zei: Hiermee wordt bedoeld dat degene die dit doet, zich in dit opzicht gedraagt zoals de huichelaars die achterblijven en niet uittrekken voor jihaad, omdat het niet verrichten van jihaad één van de takken van hypocrisie is. Deze hadith duidt er ook op dat degene die van plan was een daad van aanbidding te verrichten maar stierf voordat hij die kon doen, niet in dezelfde mate veroordeeld wordt als iemand die stierf zonder een dergelijke intentie.
As-Sindi zei, in zijn voetnoten bij Sunan an-Nasaa’i: “zonder eraan gedacht te hebben” betekent: zonder tegen zichzelf te hebben gezegd: ik wou dat ik kon uittrekken voor jihaad. Of het kan betekenen dat hij niet van plan was uit te trekken voor jihaad, en het teken van de intentie om uit te trekken voor jihaad is het voorbereiden van uitrusting. Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis): “En als zij werkelijk hadden willen uittrekken, dan zouden zij er zeker een voorbereiding voor hebben getroffen.” [at-Tawbah 9:46].
Iemand kan zichzelf op vele manieren voorbereiden op jihaad, zoals:
- het leren van de deugden van jihaad en de regelgeving eromtrent;
- zichzelf voorbereiden met verschillende soorten daden van aanbidding;
- zichzelf trainen om offers te brengen;
- zichzelf dwingen om anderen boven zichzelf te verkiezen;
- uitgeven omwille van Allah;
- het bestuderen en lezen van de biografieën van mujaahideen en helden van de islam;
- het bestuderen van islamitische veldslagen;
- zichzelf voortdurend voorhouden dat wanneer jihaad is ingesteld en men de middelen heeft en in staat is om uit te trekken voor jihaad, er geen andere keuze is dan zich aan te sluiten;
- weten hoe zondig het is om van het slagveld weg te rennen of te vluchten voor de kuffaar;
- het bestuderen van de Seerah (biografie) van de Profeet ﷺ tijdens zowel de Makkaanse als de Madinese periode, en het bestuderen van zijn veldslagen en expedities, om te zien hoe hij jihaad voerde binnen de context van zijn eigen omstandigheden, waarmee hij begon en hoe hij zichzelf voorbereidde;
- begrijpen dat jihaad door fasen heen moet gaan, beginnend met de dichtstbijzijnde vijand, totdat men het stadium bereikt waarin men in staat is om tegen alle mushrikeen te vechten;
- zich bewust zijn van de bewegingen van hypocrisie;
- jihaad voeren op vier fronten: tegen de eigen nafs (het lagere zelf), tegen de Shaytaan, tegen de kuffaar en tegen de huichelaars;
- begrijpen hoe belangrijk het is om jihaad te verrichten met het bezit, evenals met de eigen persoon.
Weet, mijn broeder, dat het niet moeilijk is om jihaad te combineren met da‘wah, omdat elk van beide zijn eigen tijd en plaats heeft. Toen de mujaahideen hun veroveringen uitvoerden, riepen zij de mensen tot Allah voordat de strijd begon. Wanneer zij een land veroverden, riepen zij de mensen ervan op tot de islam en onderwezen zij hun de religie. Wanneer er geen strijd of jihaad gaande was, stonden de deuren van da‘wah nog steeds wijd open, en deden zij da‘wah aan hun vrouwen, kinderen, familieleden, buren en alle mensen, moslim en niet-moslim, door hen met wijsheid en mooie vermaning op te roepen, en met hen te redetwisten op een manier die beter is. Moge Allah ons en jullie helpen om dat te doen wat Hij liefheeft en wat Hem tevredenstelt. Moge Allah onze Profeet Muhammad zegenen.
Vertaling Informatie: dit artikel is vertaald met de meest nauwkeurige AI (GPT-5.2). Voor uiterste precisie en religieuze verificatie, refereer altijd naar de originele bron.
Bekijk origineel op IslamQA.info →