Antwoord

Mahr in de islam

Mahr is één van de rechten van de vrouw; zij heeft het recht om het volledig te nemen en het is voor haar halal, in tegenstelling tot de wijdverspreide praktijk in sommige landen waar de vrouw geen bruidsgave krijgt.

Bewijs voor de toegestane aard van het nemen van de mahr

Bewijs dat de vrouw haar bruidsgave moet krijgen, is op veel plaatsen te vinden. Bijvoorbeeld in het vers (interpretatie van de betekenis): “En geef de vrouwen (met wie jullie trouwen) hun mahr (verplichte bruidsgave die de echtgenoot aan zijn vrouw geeft bij het huwelijk) met een goed hart…” [an-Nisa’ 4:4]

Ibn ‘Abbas zei: “Dit verwijst naar de mahr (bruidsgave).”

Ibn Kathir, moge Allah hem genadig zijn, zei, samenvattend wat de mufassirien over dit vers hebben gezegd: “De man moet de bruidsgave beslist aan de vrouw betalen, en hij hoort er geen wrok over te koesteren.”

Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis): “Maar als jullie een vrouw willen vervangen door een andere en jullie hebben één van hen een qintar (aan goud, d.w.z. een grote hoeveelheid) als mahr gegeven, neem er dan niets van terug; zouden jullie het onrechtmatig nemen zonder recht en (met) een duidelijke zonde? En hoe zouden jullie het kunnen terugnemen terwijl jullie tot elkaar zijn gekomen, en zij van jullie een stevig en sterk verbond hebben genomen?” [an-Nisa’ 4:20-21]

Ibn Kathir, moge Allah hem genadig zijn, zei:

“Dit betekent: als één van jullie zijn vrouw wil scheiden en haar wil vervangen door een andere, dan mag hij niets terugnemen van wat hij de eerste vrouw al heeft gegeven, zelfs al was het een enorme hoeveelheid bezit. De mahr wordt gegeven in ruil voor het recht om van de huwelijksrelatie te genieten. Daarom zegt Allah (interpretatie van de betekenis): ‘En hoe zouden jullie het kunnen terugnemen terwijl jullie tot elkaar zijn gekomen…?’ Het ‘stevige en sterke verbond’ is het huwelijkscontract.”

Ibn Kathir

Anas ibn Malik, moge Allah tevreden met hem zijn, verhaalde dat ‘Abd ar-Rahman ibn ‘Awf naar de Boodschapper van Allah ﷺ kwam, en er sporen van geel (parfum) op hem waren. De Boodschapper van Allah ﷺ vroeg hem ernaar, en hij vertelde hem dat hij zojuist met een vrouw van de Ansar was getrouwd. De Profeet ﷺ vroeg hem: “Hoeveel heb je haar gegeven?” Hij zei: “Goud ter waarde van het gewicht van één dadelpit.” De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Geef een walimah (huwelijksmaal), al is het maar met één schaap.” (Overgeleverd door al-Bukhari, 4756)

Mag de vader de mahr nemen zonder toestemming van de vrouw?

De mahr is het recht van de vrouw, en het is niet toegestaan dat haar vader of iemand anders het neemt, behalve met haar toestemming. Abu Salih zei: “Wanneer een man zijn dochter uithuwelijkte, nam hij haar mahr van haar af, maar Allah verbood hun dat te doen en gaf vrouwen het recht op de mahr die zij ontvangen.” (Tafsir Ibn Kathir)

Mag de vrouw afzien van een deel van de mahr?

Evenzo: als de vrouw afziet van een deel van de mahr, dan is het de echtgenoot toegestaan om het te nemen, zoals Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis): “… maar als zij uit eigen welbehagen een deel ervan kwijtschelden, neem het dan en geniet ervan zonder vrees voor enige schade (aangezien Allah het halal heeft gemaakt).” [an-Nisa’ 4:4]

En Allah weet het het beste.