Antwoord

Allereerst is het essentieel om te begrijpen dat leiding naar de ware religie van de islam en het geloof in de Profeet ﷺ en de boodschap die hij bracht, alleen tot stand komt met de hulp van Allah, en dat wij verplicht zijn dit uit te leggen en er bewijzen voor aan te dragen.

Er is zeer veel duidelijk bewijs voor degene die de waarheid over het profeetschap van Mohammed ﷺ wil achterhalen, waaronder het volgende:

1. Allah koos hem, hoewel hij als wees was opgegroeid en ongeletterd was, en niet kon lezen of schrijven. Alle goede eigenschappen en deugden werden in hem vervolmaakt tot het hoogste niveau van volmaaktheid. Al deze goede eigenschappen kwamen in hem samen en werden stevig in hem verankerd, iets wat niemand anders kan bereiken behalve de Profeten die Allah beschermde en leidde. Deze combinatie van volmaakte eigenschappen is een van de grootste bewijzen voor de waarheid van zijn profeetschap ﷺ.
2. De openbaring van Allah werd aan de Profeet ﷺ geschonken. De Engel van de Openbaring, Djibril (Gabriël), die door alle Mensen van het Boek (Joden en christenen) wordt erkend, kwam tot hem. Wanneer hij openbaring ontving, waren er ongebruikelijke effecten bij hem zichtbaar die wezen op de intensiteit van de inspanning die gepaard ging met het ontvangen van de Boodschap van Allah via Djibril. Zijn Metgezellen waren hiervan getuige wanneer hij openbaring ontving, en zij geloofden dat de openbaring iets was dat van buitenaf kwam en buiten zijn controle lag; het kwam tot hem van Allah, de Alwijze, de Prijzenswaardige.
3. Allah ondersteunde de Profeet ﷺ met fysieke wonderen waarmee hij zijn volk uitdaagde. Tot de belangrijkste daarvan behoren het splijten van de maan en de Nachtreis naar Bayt al-Maqdis (Jeruzalem). Zij waren niet in staat deze wonderen te evenaren, en daarom waren zij een beslissend, goddelijk getuigenis voor de waarheid van zijn profeetschap ﷺ.
4. Allah ondersteunde hem met wonderen en bewijzen voor mensen met verstand en inzicht, waarvan het grootste de Koran is. Dit is het grootste teken; in zijn verzen bevinden zich wonderen in zowel stijl als inhoud, die de gehele mensheid niet kan evenaren of imiteren, zelfs al zouden zij zich daarvoor verzamelen. Dit blijkt duidelijk uit de uitspraken van de meest welsprekende Arabieren, die er volledig niet toe in staat waren het te evenaren. De Koran was – en eeuwen later nog steeds, alhamdulillah – een eeuwigdurend wonder, zoals blijkt uit zijn schitterende stijl, zijn berichten over het Ongeziene, het uitkomen van de beloften van Allah, de voortreffelijkheid van zijn wetgeving, en het feit dat zijn bepalingen passend zijn voor elke tijd en plaats – naast het feit dat hij zo’n diepgaande uitwerking heeft op de harten van mensen.
5. De Koran verwijst naar de tekenen en bewijzen rondom de persoon van de Profeet ﷺ, die getuigen van zijn waarachtigheid. Zo was hij vrij van zonde en van kleinzielige, triviale wrok; hij groeide ongeletterd op op het Arabische schiereiland en ontving geen religieuze kennis van buiten zijn grenzen, noch bracht hij tijd door met het verwerven van religieuze kennis. Toen hij de leeftijd van veertig bereikte, bracht hij goddelijke kennis die geen van de eerdere of latere generaties kon voortbrengen. Ook ontving hij bijzondere bescherming en zorg van Allah, die hem veilig hield in tijden van crisis; zonder deze bescherming zou hij zeker ten onder zijn gegaan. Dit alles kan alleen gebeuren bij iemand die werkelijk door Allah is gezonden.
6. Zijn komst werd aangekondigd in de Tawraat (Thora) en de Indjiel (Evangelie), en sommige Mensen van het Boek zagen dat deze profetieën volledig van toepassing waren op de Profeet ﷺ, wat hen ertoe bracht de islam te omarmen. Er zijn nog steeds passages in de Bijbel, zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament, in de versies die door de Mensen van het Boek worden geaccepteerd, die duidelijk verwijzen naar het profeetschap van Mohammed ﷺ – bijvoorbeeld in het Evangelie van Barnabas, dat door christenen wordt beschouwd als het meest authentieke Evangelie.
7. De boodschap van de Profeet ﷺ was niet uniek voor hem, maar was qua aard en inhoud vergelijkbaar met de boodschap die eerdere Boodschappers vóór hem brachten. Allah had Profeten en Boodschappers gezonden, zoals Moesa (Mozes), ‘Isa (Jezus) en anderen, naar de Kinderen van Israël, en grote aantallen hadden in hen geloofd en getuigd van de waarheid van hun Boeken, die in algemene zin vergelijkbaar waren met de boodschap die de Koran bracht. Dit was een welsprekend getuigenis voor de waarheid van de boodschap waarmee hij werd gezonden, vooral omdat het tot hetzelfde type boodschap behoorde waarvan zij de waarheid al hadden bevestigd.
8. Toen Allah Mohammed ﷺ zond met dezelfde boodschap als de Profeten die vóór hem kwamen, kwam de Koran om hun Boeken en hun profeetschap te bevestigen en om de mensen op te roepen in hen te geloven. Wanneer de Mensen van het Boek dan niet in hem en zijn Boek geloven, betekent dit dat zij niet geloven in hun eigen Boeken en Boodschappers. Aangezien de Koran dezelfde grondbeginselen bevatte als hun boeken en deze bevestigde, betekent dit dat het het minst waarschijnlijk is dat hij verzonnen is of uit een andere bron dan Allah afkomstig is, omdat zij allemaal van Allah komen, verheven is Hij.

Samenvattend is het bewijs van waarachtigheid in dit geval heel duidelijk. Het bewijs is er zowel in (historische) overleveringen als op grond van gezond verstand. Dit geneest de zieke (d.w.z. degene die twijfels heeft) en lest de dorst (van degene die naar kennis verlangt), zoals Allah (ﷻ) zegt (interpretatie van de betekenis): “… Voorzeker, er is tot jullie gekomen van Allah een Licht (profeet Mohammed ﷺ) en een duidelijk Boek (de Koran), waarmee Allah degenen die Zijn welbehagen zoeken leidt naar de wegen van vrede, en Hij brengt hen door Zijn wil uit de duisternissen naar het licht, en Hij leidt hen naar een recht pad.” [al-Maa’idah 5:15-16].

Om de christen die in de vraag genoemd wordt bewijs en argumenten te geven, zou het voldoende moeten zijn hem een vertaling van de betekenissen van de Koran te geven. Als hij gelooft, dan is alle lof aan Allah, en als hij zich afwendt, vernietig jezelf dan niet van verdriet om hem (vgl. Faatir 35:8). Allah laat dwalen wie Hij wil en leidt wie Hij wil, en Hij is de Meest Wetende over wie leiding ontvangt.