Antwoord

Het verdriet van de eerste echtgenote wanneer haar man met een andere vrouw trouwt, is te verwachten. Allah heeft regels en voorschriften vastgesteld om deze gevoelens te verminderen of zelfs geheel weg te nemen, door rechtvaardigheid te verplichten, geduld bij tegenspoed, enzovoort. Hoe het ook zij: het bestaan van deze gevoelens van verdriet en de afkeer van polygamie rechtvaardigt niet dat polygamie wordt veroordeeld.

De islam is gekomen om de belangen van de mensen te dienen en te vergroten, en om schadelijke zaken te verminderen en onwerkzaam te maken. Er bestaat geen twijfel over dat polygamie, wanneer zij op de juiste manier en overeenkomstig de islam wordt toegepast, veel zaken verwezenlijkt die in het belang van de mensen zijn (zoals het bewaren van de kuisheid van de man die niet tevreden is met één echtgenote, het verzorgen van en het bewaren van de kuisheid van de vrouw die geen echtgenoot heeft, het vermeerderen van het nageslacht van de moslims, het oplossen van het probleem van weduwen en ongehuwde vrouwen, en het tekort aan mannen na oorlogstijden, enzovoort).

Wat betreft de slechte dingen die in gevallen van polygamie gebeuren: óf zij zijn zeer gering in vergelijking met de voordelen ervan, óf zij komen voort uit een slechte toepassing van deze praktijk. Eén van de rechten die de islam aan vrouwen geeft, is dat een echtgenote haar eigen huis behoort te hebben, zodat de twee echtgenotes niet samen onder één dak hoeven te wonen.

En Allah weet het het beste.