Antwoord

Ik heb deze vraag voorgelegd aan onze shaykh ‘Abd-Allah ibn ‘Abd al-Rahmaan ibn Jibreen, en hij antwoordde als volgt:

1. Als een vrouw een afkeer heeft van de manier waarop haar echtgenoot haar behandelt – bijvoorbeeld: hij is overdreven streng, opvliegend of snel geprikkeld, of hij wordt vaak boos, of hij bekritiseert haar en berispt haar bij de kleinste fout of tekortkoming – dan heeft zij recht op khula’ (door de vrouw geïnitieerde echtscheiding).
2. Als zij een afkeer heeft van zijn lichamelijke uiterlijk vanwege een misvorming of lelijkheid, of omdat één van zijn vermogens ontbreekt, dan heeft zij recht op khula’.
3. Als hij tekortschiet in religieuze toewijding – bijvoorbeeld: hij bidt niet, of hij verwaarloost het gebed in jamaa’ah, of hij vast niet in Ramadaan zonder geldige reden, of hij gaat naar bijeenkomsten waar haraam-zaken plaatsvinden, zoals ontucht, het drinken van alcohol en het luisteren naar zang en muziekinstrumenten, enz. – dan heeft zij recht op khula’.
4. Als hij haar haar rechten onthoudt wat betreft onderhoud, kleding en andere noodzakelijke behoeften, terwijl hij in staat is om daarin te voorzien, dan heeft zij het recht om om khula’ te vragen.
5. Als hij haar haar echtelijke rechten niet geeft en haar daardoor niet kuis houdt, omdat hij impotent is (d.w.z. niet in staat tot geslachtsgemeenschap), of omdat hij haar niet mag, of omdat hij iemand anders verkiest, of omdat hij onrechtvaardig is in de verdeling van zijn tijd (d.w.z. tussen co-echtgenotes), dan heeft zij het recht om om khula’ te vragen.

En Allah weet het het beste.