Antwoord

Het combineren van aanbiddingsdaden is van twee soorten:

De ene soort is niet correct, en dat is in het geval van aanbiddingsdaden die zelfstandig zijn of deel uitmaken van een andere. In deze gevallen kunnen intenties niet worden gecombineerd. Bijvoorbeeld: als een man de Sunnah van Fajr mist, en de zon komt op en de tijd voor Salaat al-Duhaa begint, dan kan de Sunnah van Fajr niet in de plaats komen van Salaat al-Duhaa, en andersom ook niet. Ze kunnen niet worden gecombineerd, omdat de Sunnah van Fajr zelfstandig is en Salaat al-Duhaa zelfstandig is, en geen van beide kan in de plaats komen van de ander.

Hetzelfde geldt als een daad verbonden is met wat eraan voorafgaat – dan kunnen ze niet worden gecombineerd. Dus als een man zegt: “Ik wil de intentie hebben om zowel fard als sunnah te bidden wanneer ik Fajr bid,” dan zeggen wij hem dat dit niet correct is, omdat de Sunnah (van Fajr) direct verbonden is met de Fard en er niet voor in de plaats kan komen.

De tweede soort is wanneer wat bedoeld wordt geen specifieke aanbiddingsdaad is. In dit geval mogen intenties worden gecombineerd. Bijvoorbeeld: een man gaat de moskee binnen terwijl de mensen Salaat al-Fajr bidden. Het is bekend dat wanneer iemand de moskee binnengaat, hij niet moet gaan zitten totdat hij twee rak‘ahs heeft gebeden; als hij zich dan bij de imam aansluit in dat gebed, is dat voldoende. Waarom? Omdat het erom gaat dat hij twee rak‘ahs bidt wanneer hij de moskee binnengaat. Evenzo: als een man de moskee binnengaat tijdens de tijd van Salaat al-Duhaa en twee rak‘ahs bidt met de intentie om Salaat al-Duhaa te bidden, dan hoeft hij niet ook nog Tahiyyat al-Masjid te bidden; maar als hij de intentie van beide heeft, is dat beter. Dit is de richtlijn voor het combineren van aanbiddingsdaden.

Wat vasten betreft: het vasten van de dag van ‘Arafah bijvoorbeeld betekent dat wanneer deze dag aanbreekt, je zult vasten, of je het nu bedoelde als één van de drie dagen die je elke maand vast of als de dag van ‘Arafah. Maar als je het bedoelde als de dag van ‘Arafah, dan telt het niet als één van de drie dagen; als je het echter bedoelde als één van de drie dagen, dan is dat voldoende en telt het ook als de dag van ‘Arafah. Als je beide bedoelde, dan is dat te verkiezen.